Ο «Επιτάφιος» στη Σαλονίκη με Κώστα Παπαδόπουλο & Ανδρέα Καρακότα (ΗΜΑΣΤΑΝ ΕΚΕΙ)

Ένα από τα κορυφαία έργα του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού, ο «Επιτάφιος» του Μίκη Θεοδωράκη σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου, παρουσιάστηκε στη μουσική σκηνή «Πριγκηπέσσα» της Θεσσαλονίκης το βράδυ της Μεγάλης Τετάρτης.

Τραγούδησε ο εξαίρετος Ανδρέας Καρακότας και έπαιξε μπουζούκι ο Κώστας Παπαδόπουλος, ο οποίος αν και έχει παίξει εκατοντάδες φορές αυτό το έργο σε συναυλίες, ποτέ δεν το έχει δισκογραφήσει.

Στην ορχήστρα συμμετείχαν επίσης ο Μίλτος Τσαλιγόπουλος: κοντραμπάσσο & φωνή, ο Νίκος Ορδουλίδης: πιάνο και ο Δημήτρης Σφίγγος: κιθάρα-φωνή.

Στο έργο και την ιστορία του αναφέρθηκε στην έναρξη του προγράμματος η Βίκυ Παπαπροδρόμου, ενώ εκτός από τον «Επιτάφιο» ακούστηκαν πολλά κλασικά τραγούδια, στις πρώτες ηχογραφήσεις των οποίων έπαιξε μπουζούκι ο Κώστας Παπαδόπουλος.

Για τη σημασία της παρουσίασης, για πολλοστή φορά, αυτού του έργου και γενικότερα αυτού του ρεπερτορίου, θα σταθώ σε μια φράση που μου είπε ο φίλος Θανάσης Ρότσκος, με τον οποίον παρακολουθήσαμε μαζί την παράσταση και συμφωνώ απολύτως: «Είναι ένα ρεπερτόριο που το’χει ανάγκη η νύχτα αλλά δεν το ακούς».

Κάποια από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της βραδιάς, ήταν οι ψυχωμένες ερμηνείες του Καρακότα, σαφώς επηρεασμένες από τη φωνή του Μπιθικώτση, αλλά με το δικό του «στίγμα». Με τον συγκεκριμένο τραγουδιστή συμβαίνει κάτι περίεργο. Έχω την αίσθηση πως, αν και μετρά σχεδόν 25 χρόνια στη δισκογραφία και συνεργασίες με κορυφαίους δημιουργούς, όπως ο Καλδάρας, ο Χατζιδάκις και ο Κουγιουμτζής, αλλά και νεότερους όπως ο Γιώργος Καζαντζής, ο Βαγγέλης Γιαννάκης και άλλοι, είναι ακόμα στο ξεκίνημά του. Νομίζω πως έχει ακόμα πάρα πολλά να δώσει. Κάτι που φάνηκε χθες σε δύσκολα και «σταμπαρισμένα» από τις πρώτες εκτελέσεις τραγούδια, όπως τα «Περβόλια» και το «Θέλω να τα πω».

Για τον Κώστα Παπαδόπουλο νομίζω πως δεν χρειάζονται συστάσεις. Η παρουσία του και μόνο ήταν κίνητρο για να παρακολουθήσει κάποιος αυτή την παράσταση. Ο ίδιος, εκτός από τα παιξίματά του μέσα στα τραγούδια, φρόντισε να προσθέσει πολλά ταξίμια στην αρχή των τραγουδιών, προκαλώντας (πράγμα σπάνιο σε τέτοιες στιγμές) την απόλυτη ησυχία στο χώρο.

Στα μείον της βραδιάς η μεγάλη καθυστέρηση της έναρξης, που αποδόθηκε στο καθυστερημένο φινάλε του ποδοσφαιρικού αγώνα Π.Α.Ο.Κ. – Ολυμπιακός, εξαιτίας του οποίου πολλοί από τους ακροατές, που είχαν κλεισμένο τραπέζι, άργησαν να προσέλθ